Mijn ware gezicht

02.11.2017 - by Lieke van Dun

Recent had ik een gesprek met mijn zusje die een training volgde gericht op leven vanuit je innerlijke kracht.  Op haar verzoek was ik bij een deel van de training aanwezig. Ons gesprek ging over het belang van het al dan niet bewust maken van mensen van hun (goddelijke) herkomst.

Vaak wordt er in zulke trainigen ingestoken op het verruimen van bewustzijn, waarmee feitelijk bedoeld wordt ‘je bewust zijn van..’.
Maar ‘Bewustzijn’ en ‘bewust zijn’ hebben een verschillende betekenis. Wanneer je het hebt over Bewustzijn spreek je over datgene dat ons draagt, onze herkomst, dat wat we in essentie zijn. Bewust zijn van jezelf betekent je gevoelens en gedragingen ervaren en je daarvan bewust blijven in verbinding met de wereld.

Het vinden van een plek of leraar die insteekt op Bewustzijn in de ware aard van het woord is in mijn eigen zoektocht heel schaars gebleken. Veelal wordt er top-down gewerkt: men gaat uit van het fysieke lichaam (zintuigen) en het energetische lichaam (emoties, dromen, gevoel).
Daarbij richt men zich met name op het voelbaar maken van deze energetische laag. Hier valt heel veel zinvols te ervaren, vrij te maken, je bewust van te worden. En het geeft de deelnemer een zeer bevredigend en vreugdevol gevoel juist omdat het zo openend kan werken.

Wat ik me echter vaak af vraag is hoe het zou zijn als ál die trainingen en elke therapie zou insteken op bottom-up werken: beginnend bij het bewustzijnslichaam en dát de energetische laag en fysieke laag laten doorschijnen/opschonen.
Hoe zou het zijn als eenieder zich bewust is van zijn of haar goddelijke aard en zich als een doorgeefluik daarvan zou opstellen.

Dat zou impliceren dat we onze aandacht verschuiven van ons gevoelsleven en de interactie met de wereld naar aandacht voor hartsbewustzijn dat zich via ons manifesteert.
Daar hebben we te maken met een veel verstildere en subtielere aanwezigheid die eveneens de grootste kracht heeft van de drie lagen waaruit we bestaan (fysieke lichaam, energetisch lichaam en bewustzijnslichaam).
Het bewustzijnslichaam is te vergelijken met de werking van een atoom: het kleinste deeltje (kleinste lichaam) bevat de grootste kracht (heeft de grootste werking).

Deze bottom-up insteek is veel moeilijker te ‘verkopen’ en nóg moeilijker te belichamen door de ‘aanbieder’. Desalniettemin heeft het gesprek met mijn zusje ertoe geleid dat ik me ben gaan afvragen waar ik zélf voor sta.
Ik merk dat het altijd gewrongen heeft; het gevoel mensen binnen mijn reguliere werk als psycholoog tekort te doen omdat je ze niet het hele verhaal meegeeft. Hoewel ik uiteraard ook voel dat dat binnen die context niet past en mensen dat ook niet verwachten. Maar moet ik dan de context veranderen waarbinnen ik me beweeg?

Tegelijkertijd voelt de intieme dierbare verbinding die ik voel met God/hartsbewustzijn (of elke andere naam die passend voor je voelt) als een geheim, iets waar ik niet voor durfde staan omdat het voor onbegrip en afwijzing zou kunnen leiden. Zelfs naar mijn zusje toe voelde ik moeite om hier hardop over te spreken omdat de angst dat dit meest dierbare aspect van mijn zijn afgewezen of veroordeeld zou worden op de voorgrond stond.

Maar hoe laf ben ik dan? En hoe klein en persoonlijk maak ik die verbinding met God dan? Dat wil ik niet meer. Mijn gesprek met haar heeft me laten inzien hoe belangrijk het is om te belichamen hoe ik mijn bestaan beleef. In woord en daad.
Ik draag al 20 jaar een kaartje in mijn portemonnee dat ooit mijn pad kruiste. Dit kaartje is mij zeer dierbaar omdat het als stille getuige spreekt op het moment dat ik sterf. Vanaf nu hoef ik niet meer te wachten tot ik sterf om mijn ware gezicht te laten zien.

Wat er op het kaartje staat?

3 COMMENTS:

Bluts

Heldentest geslaagd :-)
Inspirerend!

27 februari, 2015

reply

Carlein

Mooi Lieke, ook al begrijp ik het niet helemaal; het spreekt me wel aan.

1 augustus, 2018

reply

Lieke van Dun

Dank je Carlein! Ik zie het nu pas :)

9 september, 2018

reply